over the under

Nowy

apogeum — Sun, 01 Jan 2012 16:55:16 +0000

2012

apokalipsa
prostokąt elipsa
matematyka
fizyka
nie ma tylko chęci

a sylwester to… „deeeeszczzz czyyy słoooooońce”, czyli śmiech, łzy, wkurwienie, euforia, nienawiść, miłość.
czyli wszystko w porządku

Najlepszy czas na ozwanie się

apogeum — Fri, 30 Dec 2011 15:14:59 +0000

dzień przed Sylwestra imieninami
przed melanżami, imprezami
przed laniem się alkoholu, dyskoteką w remizie
przed robieniem się na bóstwo lasek z zezem i krzywym zgryzem
przed Nowego Roku witaniem i w trakcie
przed trwaniem w przekonaniu o fakcie,
że to będzie najlepsza noc w świecie, kosmosie
mnie jednak głowa i oczy bolą, kręci mnie w nosie
od komputera i płaczu przeraźliwego
bo jak zwykle sylwestra będę mieć zjebanego.

chociaż chciałabym, by było inaczej
znam swoje „szczęście” raczej
i domyślam się, że nic dobrego mi nie zgotuje
więc na nieszczęście się przygotowuję.
z bólem rwącym moje serce
noc tę spędzę w poniewierce
zapewne w zwierzyńcu, gdzie moją duszą
zawładną żule i mnie uduszą
Nowy Rok powitam krokodylimi łzami
z prowincjonalnymi alkoholikami

Daję radę

apogeum — Tue, 11 Oct 2011 16:45:32 +0000

Daję sobie jakoś radę, chociaż i tak szalenie pragnę końca, końca tego roku szkolnego, chcę już być w trzeciej klasie, byleby ten terrorystyczny rok zleciał szybko.

jakjabymchciałaniechodzićdoszkoły

apogeum — Sun, 11 Sep 2011 18:30:30 +0000

blożku, mój powierniku
ściska mnie w żołądku
obiad staje w przełyku
nic nie jest w porządku

ogarnął mnie szkolny żal
on mi nie odpuści
otula mnie jak szal
i szyi już nie puści

twist in my sobriety

apogeum — Wed, 31 Aug 2011 17:48:25 +0000

to już jutro,
to już jutro całkiem same
to już jutro całkiem obce
chcę by było zapomniane

zleci szybko

sssonk zonk

apogeum — Tue, 26 Jul 2011 17:33:06 +0000

nie znam tak naprawdę samej siebie,
nie jestem ze sobą na dzień dobry ani cześć
a kiedy widzę swe odbicie na zatłoczonej ulicy
w szybie ze sklepowej wystawy
po prostu odwracam się,
nie będę się witać z nieznajomymi, nie

nie kojarzę nawet swojej twarzy, zbyt często zmieniam się
raz jestem wymowną kanalią
z szalenie wąską talią
w sukience szarej zapiętej po samą zwiotczałą szyję
moje ciało jest niczyje
z zaczesanym na gładko kokiem
patrzącą surowym okiem
innym razem pucołowatą dziewczynką
ze złotym lokiem
uśmiechem jak jarzębina
jak ocean wzrokiem
sama nie wiem, która twarz jest prawdziwa
ja chyba jestem po prostu fałszywa

moje życie jest za krótkie, byś mógł zaistnieć w nim
moja droga jest za długa, byś mógł ze mną iść
i może to dziwnie brzmi
i może trochę głupio
lecz lubię siebie zarówno wtedy, gdy jestem wredną staruchą
i kiedy jestem słodkim dzieckiem, które boi się, gdy grzmi

obycia towarzyskiego zasad znam kilkaset
muzyki słucham tylko z winyli i kaset
lecz gdy drzwi mojego mieszkania za tobą się zamykają
w głośnikach współczesne, ohydne nuty rozbrzmiewają

moralność moja nieżywa
ja chyba jestem fałszywa

kim jestem właściwie
pogadajmy o tym przy piwie
oj, zapomniałam, ja nie piję
fałszywość kiedyś mnie zabije

chaos

apogeum — Mon, 11 Jul 2011 18:15:31 +0000

Urodziny, jak urodziny, co prawda ostatnie w okresie dzieciństwa (haha, czy on u mnie kiedykolwiek się skończy?), bo już za rok będę pełnoletnia, ale nieważne, to tylko głupie liczby, nic ciekawego. Dusza wciąż ta sama. Otóż, urodziny w roku 2011 spędziłam z rozmachem – najpierw Rzeszów i generalnie podkarpacie, potem Słowacja – małe, piękne, biedne miejscowości, cmentarze „z górki na pazurki”, Świdnik, Koszyce. Następnie bawiłam na Węgrzech, tutejsze wioski, cudowna architektura, małe domki z małymi oknami, w końcu Budapeszt, piękny Budapeszt. I Słowenia; tym razem bez burzy.
Podsumowując, urodziny spędziłam w busie, jadąc do miejsca, z którego obecnie chcę uciec.
Kocham Włochy całym sercem i bardzo chciałabym tu zostać, ale moja dusza, moja psychika, ona mi nie pozwoli. Serce mi pęka a oczy łzawią, kiedy cokolwiek widzę, słyszę… Kocham Włochy, ale nie chcę szybko osiwieć, nie chcę się katować, chcę żyć. Nic nigdy nie odbierze magii temu miejscu, ale życie czasami bywa brutalne.
A teraz, Panie i Panowie, mój dzisiejszy twór pisany w towarzystwie Desperacji i Narastającego Smutku, jego powstanie szacuję na ok. godzinę temu, może mniej, może więcej, ale umownie niech to będzie godzina:

Chuje
wam już podziękuję
dupę wam truję?
w dupie to mam
myślcie że ze mnie jest prostak, cham
ale ja niedługo będę już daleko stąd
i żal który w sercu teraz trzymam
wypierdolę w kąt

25 czerwiec

apogeum — Mon, 27 Jun 2011 21:04:19 +0000

Kiedy 25 czerwca 2009 roku odszedł Król Popu, Michael Jackson, nie pomyślałabym, że za równe dwa lata odejdzie Król Czw0r0nożnych Inteligentów i Słodziaków, Oskar, który był ze mną od 12 lat i kochałam go szalenie…
Chociaż żal jakoś już uszedł ze mnie i lepiej mi na duszy, to i tak serce pęka w szwach a oczy wilgotnieją na samą myśl o moim nieżywym już piesiu, nie mówiąc już co robi się z moją psychiką, kiedy patrzę na jego zdjęcia.

ŻADNE SŁOWA, ŻADNA NOTKA, NIC, NIC NIE WYRAZI TEGO, JAK OKROPNE JEST TO UCZUCIE…
Czym jest cierpienie? To nie iluzja, to rzeczywistość. To wyjście z domu bez makijażu, w starym swetrze, nawet piżamie. To niewychodzenie z domu. To pogodzenie się z losem, który jest brutalny. Niepogodzeni z losem nie cierpią. Sama nie wiem, co robią, ale to jeszcze gorsze.

niemamsiłynanic

Życie jest kruche

!!!!!!!!!!!!!!! interpunkcja

apogeum — Mon, 20 Jun 2011 13:29:01 +0000

PAŁA Z MATMY UMORZONA

Porażka

apogeum — Wed, 15 Jun 2011 19:16:42 +0000

W bitwie poległam
Z życiem się żegnam
Jebana niezdara
Do drugiej klasy nie zdała
Ja w sierpniu piszę komisa
Ale on mi zwisa
I tak zdam warunkowo
owo owo owo owo
Nieważne, nie mam rymu

Dosyć mam tego, urwysynu
Zwany życiem
Od września się zajmę płakaniem i tyciem